Ta obszerna analiza omawia znaczenie prefiksu kodu kreskowego 890 jako międzynarodowo rozpoznawalnego identyfikatora towarów przypisanego do Indii oraz prezentuje szerokie spektrum indyjskich produktów, które go noszą. System kodów kreskowych zarządzany przez framework Global Standards One (GS1) to coś znacznie więcej niż prosty mechanizm skanowania; to element krytycznej infrastruktury umożliwiający handel globalny, przejrzystość łańcucha dostaw i świadome wybory konsumentów. Niniejsza analiza pokazuje, w jaki sposób prefiks 890 identyfikuje firmy zarejestrowane w systemie GS1 w Indiach, a jednocześnie wyjaśnia powszechne nieporozumienia dotyczące tego, co kod kreskowy faktycznie ujawnia o pochodzeniu produktu i miejscu jego wytworzenia. Ponadto artykuł przegląda najważniejsze komercyjnie kategorie indyjskiego eksportu – od tekstyliów i produktów rolnych po formulacje farmaceutyczne i wyspecjalizowane wyroby przemysłowe – dostarczając kontekstu dla profesjonalistów i konsumentów, którzy chcą zrozumieć relacje między identyfikacją kodową a handlem międzynarodowym.
System GS1 i struktura nowoczesnych kodów kreskowych
Rozwój systemów identyfikacji produktów zasadniczo przekształcił funkcjonowanie handlu światowego, tworząc ustandaryzowane mechanizmy, które umożliwiają bezproblemowe transakcje ponad granicami i w łańcuchach dostaw obejmujących wiele kontynentów. System GS1 wyłonił się z dekad innowacji w handlu detalicznym i logistyce, powstając w 1973 roku jako zorganizowana odpowiedź na rosnącą złożoność śledzenia produktów w coraz bardziej połączonej gospodarce. Ta międzynarodowo uznana organizacja zarządza alokacją i utrzymaniem unikalnych identyfikatorów produktów, zapewniając, że każdy towar poruszający się w kanałach komercyjnych posiada globalnie weryfikowalny i unikatowy numer identyfikacyjny.
Architektura nowoczesnych kodów kreskowych odzwierciedla zaawansowane systemy kodowania zaprojektowane tak, by maksymalizować gęstość informacji przy zachowaniu czytelności w różnych środowiskach skanowania i na zróżnicowanych platformach technologicznych. Najpowszechniejszym formatem w handlu detalicznym jest EAN-13 – trzynastocyfrowa struktura, która porządkuje kluczowe informacje identyfikacyjne w hierarchicznej sekwencji. Dzięki standaryzacji sprzedawcy na całym świecie skanują produkty przy kasach, automatycznie pobierając ceny, dane o zapasach i specyfikacje z centralnych baz danych. Powszechna akceptacja EAN-13 – od Ameryki Północnej po Azję Południowo-Wschodnią – pokazuje, jak spójna identyfikacja tworzy efektywność operacyjną i ogranicza tarcia transakcyjne na globalnym rynku.
System GS1 obejmuje znacznie więcej niż samą alokację kodów kreskowych; to kompleksowy ekosystem standardów identyfikatorów i protokołów komunikacyjnych, które wspierają widoczność łańcucha dostaw od zakładów produkcyjnych, przez sieci dystrybucji, aż po konsumenta końcowego. Poza widocznym na opakowaniach detalicznych EAN-13 GS1 zarządza wieloma typami identyfikatorów, w tym Global Location Number (GLN) do identyfikacji lokalizacji i obiektów biznesowych, Serial Shipping Container Code (SSCC) do śledzenia jednostek logistycznych w transporcie oraz wyspecjalizowanymi identyfikatorami dla konkretnych zastosowań. Ta wielowarstwowa infrastruktura standaryzacyjna umożliwia pełną identyfikowalność produktów, komponentów i przesyłek, wspierając zgodność regulacyjną, zapewnienie jakości i szybkie działania w razie wycofań czy incydentów związanych z bezpieczeństwem produktów.
Najczęściej stosowane identyfikatory GS1, które współdziałają z EAN-13, to:
- GTIN – globalny numer jednostki handlowej używany na poziomie SKU i opakowań zbiorczych;
- GLN – numer lokalizacji identyfikujący firmy, magazyny, sklepy i punkty dostaw;
- SSCC – numer jednostki logistycznej do śledzenia palet i kontenerów w transporcie;
- Inne identyfikatory GS1 – wyspecjalizowane kody dla branż i zastosowań (np. zasoby, partie, zdarzenia).
Prefiks 890 – indyjski identyfikator rejestracyjny
Prefiks numeryczny 890 to przypisany Indiom kod kraju w globalnym systemie GS1, który stanowi ustandaryzowane oznaczenie firm rejestrujących swoje produkty w indyjskiej organizacji afiliowanej GS1. Gdy konsument lub profesjonalista widzi kod kreskowy zaczynający się od 890, prefiks ten wskazuje, że firma produkująca, wprowadzająca do obrotu lub dystrybuująca dany produkt jest zarejestrowana w GS1 India – uprawnionym podmiocie odpowiedzialnym za nadawanie unikalnych identyfikatorów firmom w Indiach. Wymóg rejestracji dotyczy wszystkich kategorii – od dóbr konsumpcyjnych i tekstyliów po formulacje farmaceutyczne i komponenty elektroniczne – tworząc jednolity standard uznawany przez międzynarodowych detalistów, platformy e-commerce i partnerów w łańcuchach dostaw.
Znaczenie prefiksu 890 wykracza poza samą identyfikację i odzwierciedla sformalizowany udział Indii w globalnej standaryzacji handlowej i infrastrukturze łańcuchów dostaw. GS1 India, działająca jako organizacja non-profit przy Ministerstwie Handlu i Przemysłu rządu Indii, odpowiada za wydawanie identyfikatorów uprawnionym rejestrującym. Proces obejmuje złożenie kompletu dokumentów: identyfikację firmy (np. numer PAN), potwierdzenie obrotów oraz dokumenty rejestrowe (np. certyfikaty podatkowe, statut/spółka). Dzięki formalnym wymogom GS1 zapewnia, że podmioty używające prefiksu 890 spełniają minimalne standardy wiarygodności i przejrzystości, co wzmacnia zaufanie do produktów oznaczonych tym identyfikatorem.
Kluczowe rozróżnienie: prefiks 890 oznacza miejsce rejestracji, a nie miejsce produkcji. Ten niuans bywa często źle rozumiany. Indyjskie firmy zarejestrowane w GS1 India mogą wytwarzać w wielu krajach lub korzystać ze złożonych łańcuchów dostaw z komponentami z różnych regionów. Z kolei korporacje międzynarodowe mogą zakładać indyjskie spółki zależne, stosować prefiks 890, a większość produkcji prowadzić poza Indiami. To rozdzielenie rejestracji od miejsca wytworzenia odzwierciedla złożoność współczesnych łańcuchów dostaw, w których firmy optymalizują lokalizacje produkcji pod kątem kosztów pracy, dostępności zasobów, bliskości rynków i regulacji.
Struktura kodu i zakres informacji – jak odczytywać identyfikator z prefiksem 890
Format EAN-13, stosowany dla produktów z prefiksem 890, ma ściśle zdefiniowany układ trzynastu cyfr, z których każda część koduje określone informacje o produkcie i jego rejestrującym. Pierwsze trzy cyfry to prefiks GS1 (dla Indii: 890), który komunikuje skanerom i bazom, że rejestrant należy do systemu indyjskiego. Kolejne 4–6 cyfr to unikalny identyfikator firmy nadany przez GS1 India, odróżniający jednego indyjskiego producenta/dystrybutora od innego i gwarantujący unikalność identyfikacji między przedsiębiorstwami.
Środkowy segment, zwykle około pięciu cyfr, to kod produktu przypisany przez samą firmę i identyfikujący konkretny wariant w jej portfolio (np. rozmiar, kolor, konfiguracja opakowania, receptura). W branży odzieżowej ten segment odróżnia np. ten sam model koszuli dostępny w wielu rozmiarach i kolorach, co umożliwia precyzyjne zarządzanie stanami magazynowymi i decyzjami zakupowymi opartymi na danych.
Ostatnia, trzynasta cyfra to cyfra kontrolna, wyliczana algorytmicznie dla weryfikacji integralności poprzedzających 12 cyfr. Mechanizm ten wykrywa błędy skanowania lub wpisu i istotnie ogranicza pomyłki transakcyjne oraz rozbieżności magazynowe, będąc ważnym zabezpieczeniem w infrastrukturze łańcucha dostaw.
Dla przejrzystości, struktura EAN-13 z prefiksem 890 składa się z następujących segmentów:
- prefiks GS1 (3 cyfry) – identyfikuje organizację krajową przypisaną do rejestranta (dla Indii: 890);
- identyfikator firmy (4–6 cyfr) – unikalny numer nadany przez GS1 India danemu podmiotowi;
- kod produktu (zwykle 5 cyfr) – numer nadawany przez firmę dla konkretnego wariantu towaru;
- cyfra kontrolna (1 cyfra) – wynik algorytmu sprawdzającego poprawność kodu.
Proces rejestracji – jak indyjskie firmy uzyskują kody z prefiksem 890
Indyjskie przedsiębiorstwa ubiegające się o zgodne z GS1 kody przechodzą ustrukturyzowaną procedurę administrowaną przez GS1 India. Wniosek składa się przez portal online, podając dane organizacyjne (rejestracja firmy, forma prawna, kontakt). W zależności od formy wymagane są właściwe dokumenty: dla działalności indywidualnej – identyfikacja PAN, dla spółek osobowych – umowa spółki i rejestracja podatkowa, dla spółek kapitałowych – dokumenty z Registrar of Companies oraz statut/umowa spółki.
Istotnym elementem są dokumenty finansowe potwierdzające wartość obrotów za poprzedni rok fiskalny (np. sprawozdania, bilans), co zapobiega rejestracjom fikcyjnych podmiotów i pozwala skalibrować opłaty do wielkości firmy. Dla nowych podmiotów GS1 India stosuje alternatywne ścieżki weryfikacji. Wymagany jest też formalny wniosek na papierze firmowym, podpisany przez uprawnionych przedstawicieli, z określeniem zapotrzebowania na zakres GTIN.
Struktura opłat obejmuje opłatę rejestracyjną jednorazową, abonament roczny lub wieloletni, kaucję zwrotną i podatki. Wysokość opłat zależy od poziomu rocznych obrotów – więksi użytkownicy płacą więcej, odzwierciedlając intensywniejsze korzystanie z numeracji i baz danych. Płatności można realizować przelewem online, NEFT lub przekazem bankowym (demand draft).
Cały proces trwa zwykle 7–10 dni roboczych, podczas których weryfikowane są dokumenty, status rejestrowy i uprawnienia wnioskodawcy. Po akceptacji firmy zyskują dostęp do DataKart – krajowego repozytorium danych produktowych GS1 India – umożliwiającego zarządzanie numeracją GTIN, hurtowy upload danych i synchronizację na potrzeby rynku krajowego oraz eksportu.
Kluczowe etapy i wymagania w procesie pozyskania kodów z prefiksem 890:
- rejestracja online – wypełnienie wniosku w portalu GS1 India z danymi organizacyjnymi;
- weryfikacja dokumentów – PAN/umowa spółki/rejestracja podatkowa, dokumenty z Registrar of Companies (dla spółek);
- potwierdzenie obrotów – sprawozdania finansowe lub ścieżki alternatywne dla nowych podmiotów;
- określenie zakresu GTIN – oficjalne pismo na papierze firmowym z zapotrzebowaniem i podpisami;
- opłaty – wpisowa, abonament roczny/wieloletni, ewentualna kaucja i podatki (przelew/NEFT/demand draft);
- aktywacja dostępu – po akceptacji dostęp do DataKart i narzędzi zarządzania numeracją.
Kluczowa różnica – miejsce rejestracji a kraj wytworzenia
Jednym z najpowszechniejszych nieporozumień dotyczących kodów z prefiksem 890 jest przekonanie, że oznaczają one produkcję w Indiach. To mylące, bo prefiks identyfikuje wyłącznie jurysdykcję rejestracji podmiotu w GS1, a nie lokalizację fabryki czy pochodzenie komponentów.
Przykładowo, korporacja międzynarodowa może utworzyć spółkę zależną w Indiach pełniącą funkcję centrum dystrybucyjnego, importować gotowe wyroby z Chin, Wietnamu czy Bangladeszu i sprzedawać je z prefiksem 890. Z kolei indyjska firma może zlecić produkcję zagranicznemu podmiotowi zgodnie ze swoją specyfikacją i sprzedawać wyroby pod własną marką z kodem 890. Duzi detaliści nierzadko prowadzą indyjskie spółki dystrybucyjne, przepakowują towary marek własnych i stosują prefiks 890 jako identyfikator zarejestrowanego w Indiach dystrybutora.
Źródła rządowe wyraźnie to podkreślają: podobnie jak prefiks 590 oznacza polskiego rejestranta, a 890 – indyjskiego, tak oba te prefiksy wskazują jedynie miejsce rejestracji właściciela marki/dystrybutora w systemie GS1, a nie kraj produkcji. Produkt z prefiksem 890 może być wytworzony całkowicie za granicą i tylko importowany, przepakowany i sprzedany przez firmę z Indii. Dla konsumentów chcących wspierać produkcję krajową oznacza to, że analiza kodu kreskowego sama w sobie nie rozstrzyga o faktycznym kraju wytworzenia.
Dla uniknięcia błędnych interpretacji, zestawienie znaczenia wybranych prefiksów GS1:
| Prefiks | Kraj/organizacja GS1 | Co oznacza | Czy wskazuje kraj produkcji |
|---|---|---|---|
| 890 | Indie (GS1 India) | miejsce rejestracji właściciela marki/dystrybutora w systemie GS1 | Nie |
| 590 | Polska (GS1 Polska) | miejsce rejestracji właściciela marki/dystrybutora w systemie GS1 | Nie |
Najważniejsze kategorie eksportowe Indii – produkty z prefiksem 890
Indyjski eksport obejmuje niezwykle zróżnicowane kategorie – od surowców i płodów rolnych po zaawansowane wyroby przemysłowe i usługi technologiczne – a prefiks 890 spotykany jest praktycznie w każdym segmencie.
Tekstylia i odzież – tradycyjna siła produkcyjna Indii
Sektor tekstylno-odzieżowy to jeden z historycznie i gospodarczo najważniejszych filarów eksportu Indii, zapewniający znaczne przychody i miejsca pracy dla milionów. Indie utrzymują pozycję drugiego największego eksportera tekstyliów i odzieży na świecie, osiągając w roku fiskalnym 2022 około 44,4 mld USD eksportu. Szczególnie istotny jest segment odzieży gotowej – od bawełnianych t-shirtów po zaawansowaną odzież techniczną. W listopadzie 2025 eksport odzieży gotowej wzrósł o 11,3% r/r, mimo globalnych niepewności.
Przędza i tkaniny bawełniane oraz wyroby konfekcyjne pozostają silne dzięki temu, że Indie są największym producentem bawełny na świecie. Uprawy zajmują ok. 12,4 mln ha (ok. 36% światowej powierzchni), zapewniając przewagi kosztowe i pewność dostaw. Segment włókien i wyrobów z włókien chemicznych również rósł dynamicznie – w listopadzie 2025 zanotował +15,7% r/r. Różnorodność oferty pozwala obsługiwać jednocześnie segmenty ekonomiczne i premium.
Na uwagę zasługuje też jedwab: Indie są drugim po Chinach producentem jedwabiu, z około 18% udziału w produkcji globalnej. Indie wytwarzają różne typy jedwabiu (mulberry, eri, muga, tasar), co pozwala łączyć tradycyjne zastosowania (np. saree) z nowoczesną modą.
Produkty farmaceutyczne i substancje czynne – dominacja Indii w lekach generycznych
Farmacja to kolejny filar eksportu. Indie są największym producentem i eksporterem leków generycznych i API, co wspiera dostępność terapii dla setek milionów pacjentów. Udział Indii w globalnym eksporcie farmaceutycznym sięga ok. 5,71%. Generyki z Indii dostarczają tańszych alternatyw dla leków markowych, poszerzając dostęp do leczenia zarówno w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się.
Eksport obejmuje gotowe formulacje (tabletki, kapsułki, iniekcje, produkty biologiczne) oraz API. Producenci z Indii mają doświadczenie w terapiach kardiologicznych, infekcjach dróg oddechowych i zaburzeniach metabolicznych, a sektor spełnia wymogi FDA i EMA. Jednocześnie rosną dyskusje o konieczności utrzymania najwyższych standardów jakości przy szybkim wzroście skali produkcji generyków.
Produkty rolne i żywność przetworzona
Portfolio rolne Indii odzwierciedla czołowe pozycje kraju w wielu kategoriach. Indie są jednym z liderów w produkcji i eksporcie herbaty. W przypadku ryżu – zwłaszcza basmati – produkty te zajmują pozycję premium dzięki charakterystycznym cechom ziarna i aromatu.
Przyprawy to kolejny kluczowy segment, w którym Indie mają przewagi klimatyczne i wielowiekowe know-how. Pieprz, kardamon, kminek, kurkuma i wiele innych przypraw z prefiksem 890 trafia na półki w Europie, Ameryce Północnej i Azji, ciesząc się uznaniem za jakość i autentyczność.
Ważny jest także eksport żywności przetworzonej: herbat ziołowych (w tym ajurwedyjskich), przetworzonych owoców i warzyw, cukru i składników specjalistycznych. Indie eksportują też produkty mleczarskie, wspierając globalny przemysł spożywczy.
Diamenty i kamienie szlachetne – eksport o wysokiej wartości
Indie zajmują silną pozycję w globalnym handlu diamentami i kamieniami szlachetnymi, łącząc tradycje szlifierskie i jubilerskie z nowoczesnym wytwórstwem. Duża część surowych diamentów jest w Indiach cięta, polerowana i klasyfikowana przed eksportem. Eksport obejmuje także biżuterię – od wyrobów z metali szlachetnych po imitacje dla segmentu fashion.
Skóra i wyroby skórzane – obuwie i akcesoria
Przemysł skórzany od lat stanowi ważny element eksportu. W roku fiskalnym 2024/2025 eksport wyrobów skórzanych osiągnął około 4,83 mld USD. Dominującą rolę odgrywa obuwie i komponenty obuwnicze – ok. 41,58% eksportu branży – co plasuje Indie jako drugiego największego producenta obuwia po Chinach.
Istotne są także odzież skórzana (kurtki, odzież ochronna) oraz galanteria (torby, portfele, paski) – ok. 27,33% eksportu. Uzupełnia je segment rzędu i uprzęży dla zastosowań jeździeckich.
Rękodzieło i wyroby artystyczne – eksport kulturowy i artystyczny
Eksport rękodzieła – od tkanin i wyrobów tkackich (chusty, szale, tkaniny dekoracyjne), przez wyroby drewniane i metaloplastykę (mosiądz, miedź, srebro), po ceramikę – ma znaczenie gospodarcze, choć bywa niedoceniany. Biżuteria rzemieślnicza (korale, tradycyjne wzory) trafia do globalnych klientów ceniących autentyczność.
W listopadzie 2025 eksport rękodzieła (bez dywanów ręcznie tkanych) wzrósł o 29,7% r/r, co odzwierciedla rosnący globalny popyt na wyroby handmade i zrównoważone. Ceramika i garncarstwo z Indii trafiają m.in. do USA, Wielkiej Brytanii, ZEA, Niemiec, Francji, Australii, Kanady, Niderlandów i Japonii.
Relacje handlowe Polska–Indie – kontekst dla europejskich importerów i konsumentów
Zaangażowanie gospodarcze Polski w relacje z Indiami wpisuje się w szersze ramy integracji Unii Europejskiej. W 2024 roku polski eksport do Indii wyniósł ok. 1,44 mld USD, a import z Indii ok. 4,36 mld USD, co pokazuje znaczną przewagę importu. Nierównowaga ta odzwierciedla przewagi Indii w tekstyliach, IT, farmacji i rolnictwie względem polskich przewag w urządzeniach przemysłowych, chemii i maszynach specjalistycznych.
Polski eksport do Indii koncentruje się na segmentach przemysłowych: koks i półkoks (ok. 285,92 mln USD, blisko 20% eksportu do Indii w 2024 r.), a także złom żelaza i stali, silniki turboodrzutowe, kauczuk syntetyczny i laboratoryjna ceramika. Oznacza to, że Polska działa głównie jako dostawca przemysłowy dla indyjskiej produkcji i sektora energii.
Polski import z Indii jest bardziej zróżnicowany: dominują urządzenia telefoniczne i telegraficzne (ok. 302,22 mln USD), następnie oleje napędowe i smary (ok. 256,30 mln USD), farmaceutyki (ok. 158,94 mln USD), obuwie (ok. 121,10 mln USD), odzież (w tym t-shirty) (ok. 91,70 mln USD), tytoń (ok. 82,75 mln USD) i ceramika (ok. 82,31 mln USD).
Największe pozycje polskiego importu z Indii w 2024 r. według wartości:
| Kategoria | Wartość |
|---|---|
| urządzenia telefoniczne i telegraficzne | ok. 302,22 mln USD |
| oleje napędowe i smary | ok. 256,30 mln USD |
| farmaceutyki | ok. 158,94 mln USD |
| obuwie | ok. 121,10 mln USD |
| odzież (w tym t-shirty) | ok. 91,70 mln USD |
| tytoń | ok. 82,75 mln USD |
| ceramika | ok. 82,31 mln USD |
Niedawno zakończone negocjacje handlowe UE–Indie mogą mieć istotne skutki dla relacji handlowych, a niższe taryfy powinny zwiększać wymianę dwukierunkowo. Tekstylia i odzież z Indii historycznie podlegały wysokim cłom (nawet do ~50%), co ograniczało konkurencyjność. Ramowe porozumienie UE–Indie przewiduje preferencje taryfowe, potencjalnie wzmacniając konkurencyjność indyjskich tekstyliów, obuwia i odzieży na rynkach unijnych, w tym w Polsce.
Wpływ na konsumentów i interpretacja informacji – co kody kreskowe mówią, a czego nie mówią
Obecność prefiksu 890 komunikuje konkretne informacje techniczne o statusie rejestracji produktu, ale nie przekazuje wielu danych, których konsumenci i profesjonaliści często się spodziewają. Ta luka między oczekiwaniami a rzeczywistą treścią kodu sprzyja błędnym interpretacjom, zwłaszcza gdy decyzje zakupowe motywowane są chęcią wspierania produkcji krajowej.
Co kod kreskowy z prefiksem 890 rzeczywiście komunikuje:
- rejestrację w GS1 India – potwierdzenie, że właściciel marki/dystrybutor ma aktywny przydział numeracji w Indiach;
- unikalność identyfikatora – gwarancję niepowtarzalności numeru GTIN w skali globalnej;
- integrację z systemami – możliwość sprawnego skanowania, rozliczeń i śledzenia w łańcuchu dostaw.
Czego kod z prefiksem 890 nie ujawnia bezpośrednio:
- kraju wytworzenia – brak informacji, czy produkt powstał w Indiach, czy poza nimi;
- pochodzenia komponentów – brak wskazania udziału surowców i części według kraju;
- struktury własności – brak danych o kapitale właścicielskim i zatrudnieniu;
- poziomu jakości – sam prefiks nie jest wskaźnikiem zgodności czy klasy produktu.
Kod z prefiksem 890 potwierdza wyłącznie rejestrację w GS1 India i nadanie unikalnego identyfikatora przez uprawniony podmiot. Nie potwierdza natomiast, że produkt wyprodukowano w Indiach, że zawiera komponenty indyjskiego pochodzenia ani że na którymkolwiek etapie przetwarzania był w Indiach. Nie gwarantuje też indyjskiej własności kapitałowej czy zatrudnienia, ponieważ zagraniczne korporacje często działają przez indyjskie spółki zależne.
Z kolei brak prefiksu 890 nie oznacza, że produkt nie został wytworzony w Indiach lub że nie należy do indyjskiej firmy. Przedsiębiorstwa z Indii mogą rejestrować spółki zależne w innych krajach GS1 i nadawać kody z innymi prefiksami, mimo że produkcja lub centrala pozostają w Indiach.
System kodów zaprojektowano przede wszystkim dla logistyki i kas detalicznych, a nie jako narzędzie do komunikowania kraju pochodzenia. Prefiks kraju służy administracyjnie do przypisania firm do właściwych organizacji GS1 i zapobiegania duplikacji numerów – nie zaś do przekazywania konsumentom informacji o miejscu produkcji.
Zgodność regulacyjna i wymagania handlowe związane z produktami z prefiksem 890
Produkty z prefiksem 890 dystrybuowane międzynarodowo muszą spełniać wymogi regulacyjne krajów docelowych, wykraczające daleko poza samą rejestrację kodów. Unia Europejska i inne rozwinięte rynki utrzymują rozbudowane standardy bezpieczeństwa żywności, składu chemicznego, etykietowania i badań, które eksporterzy z Indii muszą spełnić. Żywność z Indii wymaga certyfikacji zgodności z przepisami rynku docelowego, a eksporterzy często uzyskują też certyfikaty FSSAI potwierdzające zgodność procesów z normami bezpieczeństwa.
Przykładowe wymagania regulacyjne dla wybranych kategorii produktów z prefiksem 890:
- żywność i napoje – zgodność z przepisami UE (m.in. bezpieczeństwo żywności, etykietowanie alergenów), u źródła często wsparcie certyfikatami FSSAI;
- tekstylnia i odzież – limity substancji chemicznych i barwników, oznaczenia składu i pielęgnacji zgodnie z przepisami rynku docelowego;
- produkty farmaceutyczne – dopuszczenia, inspekcje GMP i oceny przez FDA/EMA przed wprowadzeniem do obrotu.
Wiele produktów z prefiksem 890 spełnia zatem rygorystyczne, uznane międzynarodowo standardy, choć sam kod nie jest wskaźnikiem jakości.