Kod kreskowy 604 to prefiks GS1 przypisany Senegalowi – nie jest jednak oznaczeniem kraju produkcji.
Oznacza wyłącznie, że produkt został zarejestrowany przez firmę w systemie GS1 Senegal. Pochodzenie (miejsce wytworzenia) może być inne – również poza granicami kraju.
Zrozumienie różnicy między krajem rejestracji a krajem produkcji chroni przed błędnymi wnioskami i pomaga podejmować świadome decyzje zakupowe.
System kodów kreskowych i struktura GS1
Kody kreskowe to graficzna reprezentacja danych według ustalonych reguł symboliki. Umożliwiają automatyczną identyfikację towarów w handlu, logistyce i magazynowaniu, przyspieszając i ograniczając błędy w obiegu informacji.
Organizacja GS1 (Global Standards 1) zarządza globalnym systemem identyfikacji. Każdemu krajowi przydziela pule numerów (prefiksy), które lokalne organizacje GS1 dystrybuują firmom. Prefiks krajowy to pierwsze cyfry kodu – sygnalizują kraj rejestracji, nie wytworzenia.
Najpopularniejszy standard detaliczny to EAN-13/GTIN-13 – trzynastocyfrowy identyfikator produktu używany w sprzedaży detalicznej na całym świecie.
Dla większej jasności, tak wygląda logika składowych kodu EAN‑13:
- prefiks kraju – pierwsze trzy cyfry wskazujące organizację GS1, która przydzieliła numer;
- numer firmy (właściciela marki) – zwykle 4–7 kolejnych cyfr identyfikujących producenta lub dystrybutora;
- numer produktu – 3–6 cyfr nadanych przez firmę dla konkretnego wariantu towaru;
- cyfra kontrolna – ostatnia cyfra weryfikująca poprawność całego numeru.
Stosowane są także EAN-8 (dla małych opakowań) i kody dwuwymiarowe, np. QR oraz Data Matrix (mieszczące więcej danych, przydatne w e‑commerce i traceability).
Dla porównania najważniejszych symbolik zobacz zestawienie:
| Symbol | Długość | Co identyfikuje | Typowe zastosowanie |
|---|---|---|---|
| EAN-13 / GTIN-13 | 13 cyfr | prefiks kraju rejestracji, firmę, produkt, cyfrę kontrolną | handel detaliczny, globalna sprzedaż konsumencka |
| EAN-8 | 8 cyfr | firmę, produkt, cyfrę kontrolną (skrócona struktura) | małe opakowania z ograniczoną przestrzenią na etykiecie |
| QR / Data Matrix | 2D (zmienna) | rozszerzone dane: numery partii, daty, linki, serializacja | traceability, dokumenty, logistyka, serwis, e‑commerce |
Kod kreskowy 604 i jego znaczenie dla Senegalu
Prefiks 604 wskazuje, że numer GTIN został wydany przez GS1 Senegal. W praktyce oznacza to, że właściciel marki (firma) jest zarejestrowany w Senegalu lub używa tamtej puli numeracyjnej.
604 nie oznacza kraju wytworzenia produktu. Senegalska firma może sprzedawać towar wyprodukowany poza krajem, a globalna korporacja – zarejestrować numer w Senegalu dla linii produktów powstających w kilku lokalizacjach.
Prawo do posługiwania się prefiksem 604 i dystrybucji puli numerów ma GS1 Senegal, działający lokalnie oddział międzynarodowej organizacji.
Mitologia kodów kreskowych i faktyczne znaczenie prefiksu 604
Popularny mit mówi, że pierwsze cyfry kodu kreskowego = kraj produkcji. To nieprawda. Prefiks identyfikuje wyłącznie kraj rejestracji w GS1, czyli skąd pochodzi przydział numeru dla właściciela marki.
Dlaczego na podstawie samego kodu nie ustalisz realnego pochodzenia produktu:
- globalne firmy używają tych samych GTIN w wielu krajach sprzedaży,
- import i reeksport rozdzielają miejsce produkcji od miejsca rejestracji,
- zmiany dostawców i fabryk nie muszą zmieniać GTIN,
- złożone łańcuchy dostaw i składniki z wielu krajów zaciemniają obraz,
- ten sam właściciel marki może wytwarzać w różnych krajach równolegle.
Jedynym wiarygodnym nośnikiem informacji o pochodzeniu pozostają oznaczenia i dokumenty producenta, a nie sam prefiks GS1.
Senegal – profil gospodarczy i znaczenie w handlu międzynarodowym
Senegal to jedna z najbardziej stabilnych gospodarek Afryki Zachodniej i ważna brama na rynek regionu. Wymiana handlowa z Polską rośnie, a żywność stanowi trzon polskiego eksportu do Senegalu.
Gospodarka opiera się na trzech filarach:
- rolnictwie – zatrudnia ok. 60% aktywnych zawodowo,
- sektorze wydobywczym i przetwórstwie – fosfaty, złoża ropy i gazu, cement,
- usługach – transport, turystyka, usługi dla biznesu.
Odkrycia ropy i gazu mogą w kolejnych dekadach istotnie przeobrazić strukturę gospodarki.
Produkcja rolnicza oraz owoce i warzywa
W Senegalu uprawia się m.in. orzeszki arachidowe, ryż, kukurydzę, maniok, proso oraz warzywa i owoce na eksport zimą (przesunięty sezon względem Europy).
Ogrodnictwo koncentruje się w pasie Niayes i dolinie rzeki Senegal. Eksport świeżych warzyw i owoców wzrósł z poniżej 1000 ton do ponad 91 000 ton (2017 r.).
Wysoki potencjał przetwórstwa pozostaje niewykorzystany: tylko ok. 5% produkcji jest lokalnie przetwarzane. Straty powstałe w łańcuchu dostaw (np. mango czy pomidory) wskazują na potrzebę inwestycji w chłodnictwo i przetwórstwo.
Orzeszki arachidowe pozostają ikoną senegalskiego rolnictwa – ok. 40% gruntów uprawnych i praca dla blisko miliona osób. Historyczny „trójkąt orzeszkowy” wyznaczają Diourbel, Touba i Kaolack.
Rybołówstwo i produkty morskie
Rybołówstwo odpowiada za ok. 15% eksportu Senegalu, korzystając z bogatych łowisk Atlantyku i zjawiska upwellingu.
Obok nowoczesnych metod stosuje się tradycyjną, selektywną technikę pole‑and‑line. Poławiany tuńczyk jest szybko mrożony i trafia do trzech głównych konserwowni. W sektorze przetwórstwa ryb znaczący udział w zatrudnieniu mają kobiety (do 50%).
Orzeszki arachidowe i historia gospodarki senegalskiej
W latach 60.–70. XX w. Senegal odpowiadał za ok. 1/3 światowego eksportu orzeszków ziemnych. Spadki cen i susze w latach 80. ujawniły ryzyko monokultury i potrzebę dywersyfikacji.
Dziś popyt (m.in. z Chin) wspiera odbudowę sektora. Orzeszki i olej arachidowy są ważnym towarem eksportowym oraz filarem lokalnej kuchni (np. maffe/domodah).
Produkty mleczarskie i przetwórstwo spożywcze
Przemysł mleczarski rośnie, choć w dużej mierze bazuje na imporcie surowca. Laiterie du Berger to przykład zakładu opierającego się w 100% na lokalnym mleku (fermentowane produkty).
Przetwory spożywcze są kluczową pozycją polskiego eksportu do Senegalu (m.in. ekstrakt słodowy, przetwory mączne), co potwierdza chłonność rynku i niski poziom lokalnej produkcji przetworzonej.
Makaron, zboża i produkty zbożowe
Wzrasta konsumpcja makaronu jako alternatywy dla ryżu – ok. 90% produkcji trafia na rynek krajowy, 10% do Mali. Pszenica jest w 100% importowana (głównie z Francji), co otwiera możliwości dla eksporterów zboża i mąki.
Łączny przemiał w młynach (ok. 2800 t/dzień) przewyższa popyt krajowy, ale eksport zbóż pozostaje ograniczony do kilku sąsiadów.
Wyroby rzemieślnicze i artystyczne produkty z Senegalu
Senegalskie rzemiosło łączy tradycję, kolor i kunszt. Poniżej główne kategorie produktów cenionych na rynkach świata:
- bawełniane tkaniny – ręcznie tkane materiały (np. bazin) używane do tradycyjnych strojów;
- wyroby z metalu – autorska biżuteria, dekoracje, rzeźby o wysokiej precyzji wykonania;
- wyroby ze skóry – torby, paski i obuwie z lokalnie barwionych skór;
- jedwab i tekstylia – intensywnie barwione, ręcznie tkane tkaniny symbolizujące afrykańską elegancję;
- batik – tkaniny farbowane woskiem ze wzorami o znaczeniach kulturowych;
- wyroby z trawy słoniowej – kosze i akcesoria (typha, rafia) często z barwnymi nićmi;
- rzeźba w drewnie – maski, figurki i przedmioty inspirowane lokalnymi legendami;
- ceramika – ręcznie formowane naczynia o unikalnych wzorach;
- biżuteria – tradycyjne techniki przekazywane z pokolenia na pokolenie.
Thiès jest uznawane za centrum rzemiosła, a w Dakarze warto odwiedzić Marché Sandaga i Village des Arts – miejsca prezentacji i sprzedaży lokalnej twórczości.
Lokalne produkty gastronomiczne i specjały kulinarne
Senegalska kuchnia zachwyca intensywnymi smakami i świeżością produktów. Oto najczęściej poszukiwane kategorie na rynkach i targach (np. Rynek Kermel w Dakarze):
- przyprawy – mieszanki (np. yémbé, ras el hanout), pikantne papryki, mięta, kolendra, kmin rzymski;
- owoce i warzywa – mango, ananasy, papaje, owoce baobabu, bogactwo świeżej zieleniny;
- owoce morza – tuńczyk, dorada, krewetki i małże serwowane świeżo z połowu;
- specjały kuchni – thieboudienne, yassa, maffe (domodah), thiakry, chlebki i słodycze;
- produkty z baobabu – nasiona, napoje i wypieki o wysokiej wartości odżywczej.
Nigdzie nie jada się lepszego mango niż w Senegalu w maju – sezonowość to wielki atut eksportowy.
Eksport Senegalu i znaczenie kodu 604 w handlu międzynarodowym
Struktura eksportu rolnego (2016) pokazuje mocne strony kraju. Zestawienie kluczowych kategorii i udziałów:
| Kategoria | Udział w eksporcie rolnym |
|---|---|
| Orzeszki ziemne | 29% |
| Orzechy kokosowe, brazylijskie i nerkowca | 14% |
| Pomidory | 8,2% |
| Ryż | 6,9% |
| Warzywa (pozostałe) | 8,1% |
| Owoce tropikalne | 5,9% |
| Melony | 5,3% |
Handel Polska–Senegal dynamicznie rośnie: dominuje polski eksport artykułów rolno‑spożywczych, a w imporcie do Polski istotne są fosforany naturalne oraz świeże warzywa.
Prefiks 604 ułatwia globalną identyfikację towarów rejestrowanych w Senegalu, ale nie rozstrzyga o ich kraju wytworzenia.
Praktyczny przewodnik – jak weryfikować pochodzenie produktów z kodem 604
Kod 604 traktuj jako wskazanie kraju rejestracji numeru GS1, a pochodzenia szukaj w oznaczeniach i dokumentach towarzyszących. Przed zakupem sprawdź następujące źródła:
Wiarygodne źródła informacji o pochodzeniu to:
- jasne oznaczenia na opakowaniu – „Wyprodukowano w Senegal”, „Made in Senegal”;
- logotypy krajowe – „Produkt senegalski”, symbole certyfikacji;
- certyfikaty pochodzenia – chronione oznaczenia geograficzne;
- adresy producentów – rzeczywiste lokalizacje zakładów produkcyjnych;
- deklaracje zgodności – dokumenty potwierdzające pochodzenie.
Dodatkowe źródła weryfikacji:
- bazy danych producentów – oficjalne rejestry firm;
- aplikacje mobilne – skanery sprawdzające pochodzenie;
- strony internetowe marek – informacje o lokalizacji produkcji;
- certyfikaty jakości – potwierdzające źródła surowców;
- bezpośredni kontakt z producentem – zapytania o pochodzenie.
Pamiętaj: „Made in…” na etykiecie to najbardziej jednoznaczna informacja o kraju produkcji. Nazwa i adres producenta pomagają, ale nie zawsze gwarantują miejsce wytworzenia (mogą wskazywać siedzibę właściciela marki).